Van loopster naar ultraloopster?

LU 2 uur Herentals loopt

2009-08-19T19:00:25+02:00

Ik loop wat achter met mijn berichten, maar hierbij toch nog even de melding van de wedstrijd "Herentals loopt". Deze gaat door het laatste weekend van juli. (volgend jaar ook vrijdag 31 juli)

Het opzet is eenvoudig: zoveel mogelijk kilometers afleggen in 2 uur tijd. Je kan dit in "grote ronden" doen van 1,840 km of in "kleine ronden" van 1,139km. (uiteraard kan je dit ook afwisselen, of wat je maar wil - je hebt een chip waarmee alles keurig geregistreerd wordt)

Je kan dit individueel doen, in groep, in estafette, maakt niet uit. Fun, fun , fun staat bovenaan. Eigenlijk hoef je ook helemaal geen twee uur te lopen als je dat niet wil, kan, ...

Zelf deed ik mee om terug wat op dreef te geraken, na 3 weken Andalusië; een duurloop van 2 uur, in een aangename sfeer, ambiance... het is beter dan eenzaam en alleen je kilometertjes te doen. Bovendien is het gratis en voor niets.

Een aangename training... toch 25km afgelegd (13 grote ronde, 1x kleine ronde) en wat bleek: ik wat nog derde dame in het klassement; EN JAWEL... ik heb nog leuke prijzen gekregen ook.

Een wasmand (letterlijk) vol koeken van LU... deze is niet voor niets in Herentals gevestigd, en heeft zijn naam aan deze loop gekoppeld. Maar ook een cadeaubon voor een bloemenwinkel, sportkousen (jammer maar mijn maat niet), parfum van Clinique en een geschenkdoosje badschuim/bodymilk.

Overzicht resultaten

SUIKERTANTE

2009-08-02T11:47:49+02:00

We zijn nu 3 weken terug van onze 3 weken Andalusië, en ik zal daar zeker nog over vertellen, maar eerst ander nieuws.

Ik ben op 28 juli "suikertante" geworden van Noor.
Dit om in bedekte termen te zeggen dat Disrun dus opa is geworden! De trotse opa heeft al direct een fotoshoot georganiseerd.

Wat een nacht

2009-06-21T16:06:58+02:00

Nog een kort verslagje voor ik op vakantie vertrek.

Ik zag er niet naar uit: die nacht.

Vorig jaar was het een fiasco, en dat wou ik zeker niet nog eens meemaken.

Het was dan ook met een klein hartje dat ik terug aan de start stond. Doel was om zeker 7 uur aan 11km/u te lopen. Uit de statistieken blijkt dat ik steeds rond de 5.32 à 5.34 heb gelopen. Net iets te traag, maar het tempo voelde goed. Mede dankzij Yves Dedapper, die mee aanpikte. Zijn doel was om 9 uur te halen. Hij heeft zich echter opgeofferd om met mij mee te lopen. Ik kan hem daar niet genoeg voor bedanken.

Dat maakt in de nacht echt een groot verschil: op mentaal vlak is het niet te onderschatten als je alleen moet lopen. Ook onze begeleiders hebben fantastisch werk geleverd. Die extra aanmoedigingen geven je steeds nog dat ietsje meer dat je nodig hebt.

Ook heb ik braafjes mijn 24 flesjes (ong 200ml per flesje) uitgedronken. Ook al moet ik dan talloze keren (ben de tel kwijtgeraakt) een sanitaire stop inlassen. Vervelend dat wel, maar hierdoor ben ik ook tot het einde zonder problemen kunnen blijven lopen.

Het belangrijkste is dat ik het tempo niet 7 uur heb aangehouden, maar gewoon tot het einde!

Er zijn weinigen die kunnen zeggen dat ze niet verzwakken. Uiteraard voelt het naar het einde toe niet meer zoals in het begin, en moet je er meer moeite voor doen. Maar je komt met een zoveel beter gevoel aan!

Met een eindtijd van 9u15’30” ben ik dan ook supertevreden. Het doel om mijn PR te verbeteren en zo dicht mogelijk bij 9u30 te geraken is dan ook meer dan gehaald!

Mijn volgend doel dit najaar is om mijn besttijd op de marathon te verbeteren.

Maar nu eerst uitrusten in Andalusië.

Anke

Aftellen

2009-06-08T19:23:10+02:00

Het begint stilaan nu wel te kriebelen. Geen twee weken meer. De twijfel begint te komen. Ga ik het kunnen? Vooral "de nacht" zelf schrikt me af. Als ik aan vorig jaar denk, wordt ik al niet goed. En nu loop je alleen, zonder fietsbegeleider. Er zijn door het WK/EK uiteraard wel een pak meer deelnemers.

Donderdag start het WK/EK met de vlaggenparade in Torhout. (19u aan het cultureel centrum). De sfeer, de ambiance, ... het is wel iets speciaal. Ik ben vooral blij dat ik het weer mag meemaken, en verder zien we wel.

We gaan er voor!

Anke

6 uur van Steenbergen: debuut

2009-05-11T20:09:41+02:00

Het was vroeg dag zondag 10 mei. Dient een weekend niet om uit te slapen? Niet dus. Tijdig opstaan, sportdrank klaarmaken, koffiekoek eten, ... en richting Steenbergen. We waren ruim op tijd.

We zagen al direct enkele bekende gezichten die er al heel wat uurtjes, rondjes en dus ook kilometers hadden opzitten: Paul Van Hiel en Chris Dhooge waren bezig aan de 24 uur. Ongelooflijk... volgens mij gaat niemand mij zo gek krijgen!

Intussen zei de speaker dat ik bij de favouriten hoorde om bij de dames de 6 uur te winnen. Ja watte...

Patrick Kloeck en zijn broer Gerald waren ook van de partij.
En even later kwamen we Dave Maertens tegen, Walter Bouwen en Dirk De Pooter.
Dirk zou jammer genoeg moeten opgeven door gekneusde ribben, maar nogmaals een dikke merci om de sponzen aan te geven! Het was tov de voorbije dagen en vandaag serieus warm. En hoewel ik er relatief goed tegen kan, voelde ik het verschil toch ook.

Het doel dat Filip voor mij had vooropgesteld was om 66km te halen... en jawel die hebben we gehaald, iets meer zelfs: 66,812 meter. Dik tevreden dus. En nog meer: ik ben nog in de prijzen gevallen ook. Inderdaad eerste bij de dames en 4de in het algemene klassement.

Nu een weekje relatieve rust... en dan nog goed doortrainen tot in Torhout.

Op algemeen verzoek

2009-05-04T16:03:34+02:00

Ik krijg geregeld de opmerking: Jouw blog ligt precies stil? Loop je nog?

Nu heb ik absoluut tijd te kort: naast voltijds te gaan werken, is er op woensdagavond les Spaans, is er op zaterdagochtend de les fotografie, hou ik me ook wel eens graag bezig in de keuken en dien ik dus nog te trainen.
Stof genoeg dus om een blogje mee te vullen. Ik neem me dan ook voor, om het regelmatig eens over iets anders dan lopen te hebben.

Want ja, ik loop zeker en vast nog. Door de koude winter kende ik wel een dipje. Bij mij moet het MINSTENS 10 graden zijn, of mijn lichaam weigert om veel inspanning te leveren.

Intussen gaat het echter de goede weg op. De 50km van Gistel in een besttijd gelopen (4u22'05") en omdat ik dat goed had verteerd, ook maar de marathon van Antwerpen de week nadien als training gelopen. (4u34'18") oeps inderdaad Marco uiteraard 3u34' 18"
We bereiden ons dan ook weer voor op de 100km van West-Vlaanderen. Dit keer niet enkel het BK, maar tevens het WK en EK. Voor de derde keer op rij mag ik ook weer onze nationale driekleur verdedigen met het nationale damesteam.

Deze week staat er zondag nog de 6 uur van Steenbergen op het programma: de eerste keer dat ik een 6 uren ga lopen. Ben wel eens benieuwd hoe ik het daar ga van af brengen.

D-day!

2008-11-29T13:42:18+01:00

Al vroeg uit de veren: ontbijt om 6u. Ik heb goed geslapen. Omdat ik niet gewend ben om ’s morgens rijst of pasta te eten, hou ik het bij de gewone dingen: muesli, yoghurt, enkele sneetjes brood met kaas en… cake! Omdat het nog enkele uren is voor de start, neem ik nog een extra stuk mee.

Al bij al ben ik niet zenuwachtig of gestresseerd. We zijn veel te vroeg aan de start! Een uurtje extra slaap had er zeker ingezeten. Onze flesjes met drank worden verzameld per km-punt of in het geval van de plaatselijke ronde van 14km, de bevoorradingspost. Het is nog fris, maar het zonnetje komt al tevoorschijn.

Zoals het bij mij de gewoonte is moet ik voor de wedstrijd altijd nog eens een Wc-bezoekje brengen. Er is maar op 1 plek WC’s te vinden, en daar is geen WC-papier. Met Filip wandel ik even richting van het “dorpscentrum” van Tuscania, en vinden een winkeltje dat al open is: geen wc-papier, maar wel servietten… het is iets.

Intussen vordert de tijd, en kunnen we bijna starten. Het wordt tijd J. Het wachten is het meest vervelende.

De eerste 20km, moet ik 5x !!!!een plaspauze inlassen. Bij iedere bevoorrading staat er een Toi-Toi MET ZACHT TOILETPAPIER. Drie maal maak ik er gebruik van, twee maal glip ik even een straatje in. (kwestie van minder tijd te verliezen). Ik loop in de buurt van Dora, maar door mijn plaspauzes, loop ik wat achter. Heuvel op, heuvel af, … ik probeer toch ook wat van de omgeving te genieten.

Na ongeveer 36km zie ik Filip. Einde van het eerste stuk is in zicht! Nu komen de 4 plaatselijke rondes. Aan het tweede bevoorradingspunt wordt er mij gezegd dat mijn persoonlijke drank er niet is; nu is dat voor mij geen reden tot paniek, er is drank van de organisatie voorzien. Intussen wandelt Filip in tegenovergestelde richting met zijn fototoestel in aanslag. Ik zeg voor de zekerheid toch even het probleem van de bevoorrading: uiteindelijk bleken mijn flesjes bij Noorwegen te staan.

Ik ben bijna terug aan het tweede bevoorradingspunt of ik zie Marc Papani ineens voor mij wandelen. Daarvoor liep hij me uiteraard nog vlot voorbij…

De zon gaat stilaan onder, en het wordt het frisser en donker. Filip reikt me alvast mijn shirt met lange mouwen aan. De kaarsen langs de baan worden aangestoken, maar te laat! Tussen ong. 80 en 85 km loop ik in het donker! Eerlijk toegeven: ik ben er niet gerust op, de ondergrond is namelijk absoluut niet gelijk! Het lopen op zicht gaat nog altijd goed. Voor de laatste ronde pept Filip me nog een keer op en zegt dat ik heel goed bezig ben, en ook aan de drankpost staat André zijn laatste lopers aan te moedigen. Gelukkig krijgen we van de organisatie ook nog een lampje! De kaarsen langs de weg zijn ook wel sferig en branden intussen allemaal. Ik ben terug goed op weg, en haal in deze laatste ronde heel wat lopers in. Dat geeft uiteraard moed. Stilaan neemt de adrenaline het over. We passeren voor de laatste keer de drankpost: nog wat cola voor de eindklim van 2km. Het is een euforisch gevoel om zonder problemen de eindmeet te halen . Ik zie Filip al in de verte, en dat wil zeggen dat de meet in zicht is! Marc Papani en Yvan staan me op te wachten, en ik wordt direct in de watten gelegd. 9u50! Maar drie minuten trager dan vorig jaar in Winschoten. Ik ben dik tevreden.