29-11-08

D-day!

Al vroeg uit de veren: ontbijt om 6u. Ik heb goed geslapen.  Omdat ik niet gewend ben om ’s morgens rijst of pasta te eten, hou ik het bij de gewone dingen: muesli, yoghurt, enkele sneetjes brood met kaas en… cake! Omdat het nog enkele uren is voor de start, neem ik nog een extra stuk mee. 

Al bij al ben ik niet zenuwachtig of gestresseerd.  We zijn veel te vroeg aan de start! Een uurtje extra slaap had er zeker ingezeten.  Onze flesjes met drank worden verzameld per km-punt of in het geval van de plaatselijke ronde van 14km, de bevoorradingspost. Het is nog fris, maar het zonnetje komt al tevoorschijn.

Zoals het bij mij de gewoonte is moet ik voor de wedstrijd altijd nog eens een Wc-bezoekje brengen. Er is maar op 1 plek  WC’s te vinden, en daar is geen WC-papier. Met Filip wandel ik even richting van het “dorpscentrum” van Tuscania, en vinden een winkeltje dat al open is: geen wc-papier, maar wel servietten… het is iets.

Intussen vordert de tijd, en kunnen we bijna starten. Het wordt tijd J. Het wachten is het meest vervelende.

De eerste 20km, moet ik 5x !!!!een plaspauze inlassen. Bij iedere bevoorrading staat er een Toi-Toi MET ZACHT TOILETPAPIER.  Drie maal maak ik er gebruik van, twee maal glip ik even een straatje in. (kwestie van minder tijd te verliezen). Ik loop in de buurt van Dora, maar door mijn plaspauzes, loop ik wat achter.  Heuvel op, heuvel af, … ik probeer toch ook wat van de omgeving te genieten.

Na ongeveer 36km zie ik Filip. Einde van het eerste stuk is in zicht! Nu komen de  4 plaatselijke rondes.  Aan het tweede bevoorradingspunt wordt er mij gezegd dat mijn persoonlijke drank er niet is; nu is dat voor mij geen reden tot paniek, er is drank van de organisatie voorzien. Intussen wandelt Filip in tegenovergestelde richting met zijn fototoestel in aanslag. Ik zeg voor de zekerheid toch even het probleem van de bevoorrading: uiteindelijk bleken mijn flesjes bij Noorwegen te staan.

Ik ben bijna terug aan het tweede  bevoorradingspunt of ik zie Marc Papani ineens voor mij wandelen.  Daarvoor liep hij me uiteraard nog vlot voorbij…

De zon  gaat stilaan onder, en het wordt het frisser en donker.  Filip reikt me alvast mijn shirt met lange mouwen aan.  De kaarsen langs de baan worden  aangestoken, maar te laat! Tussen ong. 80 en 85 km loop ik in het donker! Eerlijk toegeven: ik ben er niet gerust op, de ondergrond is namelijk absoluut niet gelijk! Het lopen op zicht gaat nog altijd goed. Voor de laatste ronde pept Filip me nog een keer  op en zegt dat ik heel goed bezig ben, en ook aan de drankpost staat André zijn laatste lopers aan te moedigen.  Gelukkig krijgen we van de organisatie ook nog een lampje! De kaarsen langs de weg zijn ook wel sferig en branden intussen allemaal.  Ik ben terug goed op weg, en haal in deze laatste ronde heel wat lopers in. Dat geeft  uiteraard moed. Stilaan neemt de adrenaline het over.  We passeren voor de laatste keer de drankpost: nog wat cola voor de eindklim van 2km.  Het is een euforisch gevoel om zonder problemen de eindmeet te halen . Ik zie Filip al in de verte, en dat wil zeggen dat de meet in zicht is! Marc Papani en Yvan staan me op te wachten, en ik wordt direct in de watten gelegd.  9u50! Maar drie minuten trager dan vorig jaar in Winschoten. Ik ben dik tevreden.
DamesTeam


13:42 Gepost door Anke in sport | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

18-11-08

WK Tarquinia deel 2

Vrijdag 7 november.

We staan redelijk vroeg op zodat we nog een half uurtje kunnen gaan loslopen. We zijn niet alleen. Geen 5 minuten later komen we ook Lucien tegen, die met ons meeloopt.

Aan het ontbijt vernemen we dat we toch samen met de “teamleaders”  met de bus meekunnen richting Tarquinia. Gezien er in het dorp waar we verblijven niet veel te beleven valt, gaan we met een groot deel van het team mee.  In Tarquinia zal ’s avonds ook de vlaggenparade doorgaan; dit betekent wel dat we ons daar moeten bezighouden tot 17u.

Nadat de bus alle andere coaches heeft opgehaald in de verschillende hotels, komen we , aan in Tarquinia. We verkennen het stadje, en vallen op een super gezellig en rustig teras, in het zonnetje. Gezien we ons vandaag toch niet mogen vermoeien, blijven we daar lang hangen. De consumpties zijn er daarenboven onwaarschijnlijk goedkoop. Als het wat begint af te koelen lopen we richting Nekropolis, een archeologische site. Dit blijkt echter om 14u te sluiten: we zijn te laat. Even later begint het  weer een beetje om te slaan, en er vallen enkele druppels. We besluiten om onze beentjes nog eens wat te laten rusten in een ander cafeetje.  Intussen komt de rest van de groep aan, die met de namiddagbus zijn gekomen. We gaan de andere kant van het stadje even verkennen, en stilaan wordt het tijd om onze nationale outfit aan te trekken voor onze deelname aan de vlaggenparade: een parade van 33 landen.
Tarquinia_0114WebTarquinia_0154Web

Intussen is het donker geworden en koelt het snel af. Er is een pastaparty in Tarquinia, maar we kunnen gelukkig ook naar het hotel om daar te gaan eten.  De groep spiltst zich op. Dit keer kunnen we wel tijdig eten. Later blijkt dat de pastaparty buiten te doen was; ik prijs mezelf gelukkig dat ik lekker warm binnen heb kunnen zitten.  We gaan vroeg naar ons bedje, want om 6u moeten we reeds gaan ontbijten. De bus naar de vertrekplaats vertrekt al  om 7u.

 

19:49 Gepost door Anke in sport | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

12-11-08

Tarquinia WK 100km: deel 1

Omdat ik moeilijk 4 dagen in 1 verslagje kan samenvatten, zal ik net als vorig jaar enkel kleinere verslagjes  posten.

Donderdag 6 november is het dan eindelijk zover: we vertrekken Tarquinia (Italië).

Daar onze vlucht reeds om 6u30 vanuit Chaleroi is, vertrekken we al om 4 uur. Vroeg opstaan dus. Gino en zijn vader René zijn bij ons blijven overnachten, en mijn papa brengt ons op dit onmenselijk uur richting Chaleroi. Ik heb goed geslapen, en ben redelijk wakker.
We komen net op tijd aan om nog de nationale outfit in ontvangst te nemen.  Onze bagage is beperkt: maximum handbagage van 10km.  (tenzij je bijbetaald voor een extra koffer) Het is allemaal maar juist gepast.  Veel reservekledij hebben we dus allemaal niet bij.

De vlucht duur 2 uurtjes, en gaan redelijk snel voorbij.  Op de luchthaven moeten we nog blijven wachten op de Zweedse ploeg, die later zal aankomen. Nadien zal een bus ons 103km verder brengen. 

Onze fleece trekken we al snel uit: het is zonnig en warm! Wat een tegenstelling tot het triestige miezerige weer in België. We houden even halt in Tarquinia: hier zal de aankomst en de vlaggenparade plaatsvinden. Het is een oud Etruskisch dorp. We schaffen ons al direct enkele flesjes water aan, om op zaterdag te kunnen gebruiken. 

Ons hotel blijkt in een verlaten dorpje aan de kust te liggen: er is amper een levende ziel te bespeuren. Speciaal voor de atleten is het hotel geopend.  Heel wat andere ploegen verblijven in hetzelfde hotel: Russen, Noren, Fransen, …  We maken even een rondwandeling op zoek naar een winkel die open is, tevergeefs.  Nadien loop ik samen met Filip een half uurtje los.  Filip gaat daarna ook nog met Gino even een toertje lopen. Ik rust intussen wat uit. 

Omstreeks 18u30 trekken we naar beneden om met de andere wat te praten.  In de keuken loopt er blijkbaar wat mis, want ipv om 19u30 is het bijna 20u30 voor we aan tafel kunnen. Het eten is in buffet vorm. Er is in elk geval pasta voorzien. 

Daar het een lange dag is geweest, gaan we ons bed nadien vlug opzoeken, want vrijdag zal het ook nog een lange dag worden met ’s avonds de vlaggenparade.

Loop ze
Anke

 

12:32 Gepost door Anke in sport | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

03-11-08

Tijd

Ligt mijn blog stil...? Tja, eigenlijk heb ik zo goed als geen tijd over :-).

Ikzelf daarentegen zit zeker niet stil!! Voltijds werken, trainen, avondschool Spaans, een beetje piano spelen, wat koken en bakken, lezen.... en zo vliegen de uren en dagen voorbij.

Het bloggen, is er dus eigenlijk altijd een beetje bij ingeschoten.

Intussen tellen we af... donderdag komt nu wel zeer snel dichtbij.
Na het WK hebben we nog een weekje vakantie, en dan heb ik hopelijk tijd om nog wat andere dingen te doen :-). Te bloggen bijvoorbeeld, over hoe het is verlopen in Tarquinia.

Loop ze

Anke

 

20:01 Gepost door Anke in sport | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |