13-09-07

10 rondjes

Hoofdstuk 4

In het eerste rondje kregen we alvast een eerste indruk van het parcours... en van het publiek. Ongezien in België. Wat een sfeer! Wat een enthousiasme! Hele straten waren versiert met vlagjes, wit/rood/blauw, oranje. Om 10u werden er nog partytentjes opgesteld, voorbereidingen getroffen voor een "super leuke dag". Vele toeschouwers hadden een krantje met de lijst van de startnummers: in het begin was het nog zoeken, maar na enkele rondjes, kenden ze je naam al!

versiert

Ondanks mijn plaspauzes voor de wedstrijd, moest ik toch nog na 10, 20 en 30km de bosjes gaan opzoeken. Lastig, maar een goed teken. Gelukkig zette de trend zich niet verder door tot het 10de rondje!
Samen met Chris liep ik de eerste 4 of 5 rondjes samen. Onze begeleiders hadden zich opgesplist tussen de 2 posten met eigen bevoorrading. Tot het laatste rondjes kan ik goed drinken. Tot aan 80km heb ik ook steeds blijven eten: peperkoek! Geen fijne sneetjes in Nederland! Dikke stukken, ik kon het appreciëren. Super. Ook petit beurkes.  Intussen liep Filip tussen de posten, en was fotograaf van dienst. Dora was sneller gestart, maar plots zag ik haar niet zo ver voor mij. Ik wou haar meetrekken, maar ze had het moeilijk. Gezien ik op dat moment mijn eerste dip voorbij was, ging ik verder. Het is altijd beter om met twee of in groep te kunnen lopen, maar soms lukt dat nu eenmaal niet. Stilaan kreeg ik meer spierpijn, zodat ik langzamer ging lopen. Te verwachten natuurlijk. Momenten van afzien, willen opgeven, aanmoedigingen, doorzetten, ... Supporters, intussen verspreid over het parcours, bewoners van Winschoten, Filip! , waren nog steeds aan het aanmoedigen. Niet opgeven, doorgaan! En ineens, het laatste rondje was daar!  Wellicht door de adrenaline, ging ik er gewoon voor. Ik kan gewoon niet neerschrijven wat ik toen voelde. Als ik er terug aan denk, krijg ik nog tranen in mijn ogen! Wat een moment! Het was gelukt. Alle moeilijke momenten vergeten. Iedereen stond aan de finish. De afspraak was: de eerste wachten op de laatste! Alleen nog maar euforie. Even later kwam Chris over de meet in een PB en Dora had ook ongelooflijk doorgezet! De Belgische nationale vrouwenploeg was aangekomen!

 

20:39 Gepost door Anke in sport | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

Commentaren

Nog eens nen dikke proficiat Een collega loper uit onze club liep ook mee (was niet aan zijn proefstuk toe). Hij heeft zijn vooropgestelde tijd niet gehaald. Hij is in jouw buurt aangekomen. DAT wil zeggen dat jouw prestatie er 1 is om in te kaderen. Vanaf je eerste deelname een prachttijd. Op naar nog vele mooie resultaten.

Gepost door: Michael | 13-09-07

10 lange rondes...negen lange rondes... ...en toen was het er nog maar één!

Pff... ik vind tien keer rond een piste lopen al oersaai. Gelukkig was er blijkbaar veel folklore; en rondes bieden natuurlijk het voordeel dat je na een poosje de beste sanitaire stopplekjes weet liggen. ;-)
Ongelooflijk gedaan, Anke, maar dat wist je al!
Grtz!

Gepost door: AnnAlice | 14-09-07

Herhaling Nog maar eens een dikke proficiat. Die versierde straten en folklore allerhande maken het natuurlijk wel wat gezelliger om te lopen, maar jij hebt het toch zelf moeten doen, meter na meter, kilometer na kilometer.

Gepost door: Marc | 14-09-07

superprestatie Wat kan ik hier aan toevoegen? Superprestatie !!!

Gepost door: Luc Lambrecht | 14-09-07

Het is toch iets dat ze je niet meer afnemen je mag echt met je hoofdje in de wolken lopen , mijn respect heb je ,zeker weten, echt een klasse dame

Gepost door: katrien | 16-09-07

Gezellig! Ziet er hartstikke gezellig uit daar! Geweldige prestatie!

Gepost door: marina | 22-09-07

De commentaren zijn gesloten.